Hal rengidir câri olan Yüzündeki al’a bakma Hemi günah hemi yalan Boşunadır fala bakma   İrfan bilmez yoksa yürek Arif

Ebleh gönül olmuş sersem Neylerim bu deli ile Acep yer mi, ite versem Karıştırıp yalı ile   Bulutlardan yere insem

Fasülyeye hiç dokunmadı. Pilavdan aldı bir iki kaşık . Yer sofrasından, ellerini geriye atarak bedenini sürükledi, biraz ötedeki duvara yaslandı.

kör bir zamanın anlağından savuşup geldim eşlik etme suskunluğuma takvimlerin şakası yok, be gülüm!   bir hurdalık ışıltısı gibi kamaştır,