Doğayı yalnızca bir tema değil, ahlaki ve varoluşsal bir düşünme alanı olarak ele alan Oliver; yalın dili, kısa dizeleri ve dikkat merkezli şiir anlayışıyla geniş bir okur kitlesine ulaşmıştır. En bilinen şiirleri arasında Wild Geese, The Summer Day, When Death Comes, Morning Poem ve The Uses of Sorrow yer alır. Şiirlerinde melankoli, yas ve yalnızlık dramatize edilmez; sessiz bir kabulleniş ve farkındalık hâli olarak işlenir. Mary Oliver, 1984 yılında Pulitzer Şiir Ödülü’nü (American Primitive), 1992 yılında ise National Book Award’ı (New and Selected Poems) kazanmıştır. Şiiri açıklamaz ya da ikna etmeye çalışmaz; okuru dünyaya ve kendi iç sesine daha dikkatli bakmaya davet eder. Burada çevirisini sunduğumuz The Uses of Sorrow, şairin sade dilini yansıtması açısından önem taşımaktadır. Oliver bu şiirde ne kederi küçük görür ne de onun karşısında ezilir. İçten bir kabulleniş zarafetle işlenmiştir adeta. Buradaki melankoli bir çöküş ya da karanlığa teslimiyet değildir; zamanla öğrenilen, taşınan ve insanın bakışını dönüştüren bir hâlidir. Şiirin merkezindeki “kutu”, kaybın kendisi kadar, onun taşınma biçimini de imler.
The Uses of Sorrow
(In my sleep I dreamed this poem)
Someone I loved once gave me
a box full of darkness.
It took me years to understand
that this, too, was a gift.
Kederin Kullanımları
(Uykumda bu şiiri gördüm)
Bir zamanlar sevdiğim biri
bana karanlıkla dolu
bir kutu verdi.
Bunun da bir armağan olduğunu
anlamam
yıllarımı aldı.