Asaf Hâlet ÇELEBİ (1907-1958)
1907’de İstanbul’da doğdu. 1958’de İstanbul’da öldü. Galatasaray Lisesi’nden mezun oldu. Sanayi-i Nefise Mektebi’nde okudu. Adliye Meslek Mektebi’ni bitirdi. Çeşitli devlet memurluklarında bulundu. Gençlik yıllarında divan edebiyatından etkilendi. Gazeller ve rubailer yazdı. 1937’den sonra serbest ölçü kullanmaya ve Batı şiirinin tekniklerine yönelmeye başladı.
Yeni şiir akımının önde gelen dergilerinden Ses, Hamle, Sokak, Servet-i Fünun-Uyanış’ta ve Gün gazetesinde 1938-1941 yılları arasında ilk şiirleri yayınlandı. Doğu-Batı kültürlerini bağdaştıran, tasavvuf, dinler tarihi ve mitolojiden yararlanarak şiirler yazdı.
Orhan Veli akımına kendine özgü bir havayla katılmıştır. İstanbul dergisinde yayımladığı Benim Gözümle Şiir Davası (Temmuz-Aralık 1954) adlı altı makalede poetikasını açıkladı.
Ses, imge, anlam ve düşünce olarak kültürler arası ve metinler arası bir nitelik taşıyan şiirleriyle Asaf Hâlet, Türk şiirinde “modern gelenekçi” tavrın temsilcisi oldu.
İlk dönem eserlerinin ardından, şiirlerinde dinlerden, ideolojilerden, toplumsal olaylardan çok Anadolu-İran-Hindistan çizgisi üzerinde uzanan bir yaşamın görünümlerini sesler aracılığıyla dile getirdi. Şair, şiirin tıpkı hayatta olduğu gibi soyut araçlarla soyut bir dünya yarattığına inandı.
Kitapları: Şiir: He (1942), Lâmelif (1945), Om Mani Padme Hum (1953), Bütün Şiirleri (1983). Deneme: Bütün Yazıları (1998).
87
Asaf Hâlet ÇELEBİ-İBRÂHİM ŞİİRİ
İbrahim
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
İbrahim
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
İbrahim
gönlümü put sanıp da kıran kim